نقد و تحلیل سیاستهای دولت دوازدهم

بررسی و نقد و تحلیل عملکرد و سیاستهای دولت دوازدهم

تحلیل| مراقب این 120 روز باشید!

🔴ترامپ روی کی حساب کرده؟🔴

🔹پس از تمدید تعلیق تحریم‌های ایران تا 120 روز آینده، کاخ سفید با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد : « این آخرین باری است که رئیس جمهور آمریکا تعلیق تحریمهای هسته‌ای را تمدید می‌کند. دولت آمریکا خواهان مذاکره مجدد درباره توافق هسته‌ای ایران با اتحادیه اروپاست. توافق جدید باید دربرگیرنده برنامه موشکی ایران باشد. توافق جدید نباید محدودیت زمانی داشته باشد.»

🔹راهبرد ترامپ برای تغییر محتوای برجام از طریق ایجاد لبه پرتگاه خروج از برجام، نیازمند بازی هماهنگ اروپایی‌ها و تلاش‌های شبکه همکار داخلی غرب در ایران است. با توجه به توافق و هماهنگی اروپایی‌ها با آمریکا، از امروز تا پایان ضرب‌ العجل 120 روزه ترامپ، باید مراقب شبکه همکار داخلی غرب در ایران بود. از این پس غربگرایان در ایران با آسمان و ریسمان بافتن، جاده صاف‌کن اروپایی‌ها برای پذیرش تغییرات در برجام می‌شوند و جدول آمریکا برای کمپین جنگ سیاسی را پُر خواهند نمود.
 🚩 @DrRezaSeraj

تحلیل کلیدواژه های مهم سخنان دیروز رهبری(۱۹/۱۰/۹۶)

1.ریشه‌های مردمی نظام جمهوری اسلامی ایران


📝 مقام معظم رهبری مدظله‌العالی در دیدار امروز خود با مردم قم، با اشاره به سخنان مقامات آمریکایی در مورد جایگاه مردم در ایران، نظام سیاسی و حکومتی ایران را برآمده از اراده مردم دانسته و عامل استمرار آن را تکیه بر پایه مردمی معرفی کردند. 


📌نظام جمهوری اسلامی در طول نزدیک به چهار دهه از حیات خود، همواره از نیروی مردمی برای انجام کارویژه های خود، خصوصاً تأمین امنیت بهره برده است. 


💡تحلیل و ارزیابی

ادامه در ادامه مطلب

بازی جدید اصلاح طلبان پس از فتنه۹۶

دکتر رضا سراج:
🔴بازی جدید اصلاح‌طلبان و فتنه‌گران🔴

🔹روزنامه‌های زنجیره‌ای وابسته به جریان اصلاحات در اقدامی هماهنگ تلاش می‌کنند اعتراضات و آشوب‌های اخیر را به رقبای انتخاباتی روحانی نسبت دهند. این اقدام، پیش درآمدی برای سناریوی مقصر سازی جریان انقلابی است. 

🔹با این شرایط به نظر می‌رسد پس از اعمال تحریم‌های جدید و عدم تمدید تعلیق تحریم‌ها، شاهد متهم سازی جریان انقلابی خواهیم بود. در چارچوب سناریوی مقصر سازی، جریان انقلابی مسبب عدم گشایش معرفی شده و ایجاد دوگانه «محدویت-گشایش» در حوزه‌های اقتصادی، سیاسی و فرهنگی در دستور کار قرا می‌گیرد.

🔹دوگانه «محدویت-گشایش» می‌تواند موج جدید، پیچیده و در عین حال بزرگتری از فتنه‌گری را در فضای سیاسی-فرهنگی و محیط اجتماعی ایجاد کند.
 🚩 @DrRezaSeraj

یادداشت هایی درباره اعتراضات اخیر خراسان رضوی

1- علی علیزاده:(کارشناس سابق BBC)


جزیره ثبات و رسمی شدن حق تجمعات.

🔸 همه درگیر تحلیل شعارهای تظاهرات‌های اعتراضی این و آن شهرند. آنقدر درگیر محتوا و تفسیر جزییاتند که اتفاق مهم شکلی که رخ‌داده را نمی‌بینند: در چند سال گذشته بدون اغراق هر هفته چند تجمع و تظاهرات و راه‌پیمایی و اعتصاب در تهران و شهرهای دیگر انجام شده‌است. نه خونی از دماغ کسی ریخته و نه به سوی کسی شلیک شده‌ و نه بحرانی ایجاد شده و نه اغلب کسی دستگیر شده‌. و این اتفاقی یگانه و استثنایی در خاورمیانه امروز است.


ادامه در ادامه مطلب

تحلیل سخنان مهم رهبری (6/10/96)

ضمیر اصلی  سخنان  امروز رهبری  شفاف تر از آن است که نیاز به فلش یا پیکان داشته باشد.هنوز بر سر دوراهی بازگشت و اصلاح یا اصرار بر  پالایش هستیم و فرصت هنوز  باقی است و تجربه گذشته چراغ امروز است. این سخنان حجت را بر حزب اللهی های مردد و معتقد به انقلاب اسلامی تمام کرد.گر چه می دانیم در مخاطب اصلی از جهت منش و رفتار تاثیری نخواهد داشت.قبلا اینجا نوشتم که نظام یکپارچه است و در دام تجزیه و سپس حمله به یک بخش نخواهد افتاد.


دین سیاسی، سیاست دینی

(ادامه در ادامه مطلب)


مقام معظم رهبری بر این موضوع صحه گذاشتند که باوجود نظام دینی و سیاست دینی، برخی در قالب «دین سیاسی» حرکت می‌کنند. البته معمولاً درباره تفاوت‌های این دو گزاره در حوزه تئوریک بحث می‌شود اما حقیقت این است زمینه رفتاری ـ اجتماعی آن هم ملموس است. الگوی امام سیاست دینی است. در الگوی امام نه تنها دین و سیاست از دو مخرج و مجرای متفاوت با هم تلاقی نمی‌کنند بلکه دین زایشگاه سیاست است. سیاست از درون دین تراوش می‌کند و به همین دلیل به آن سیاست الهی و انقلاب آن را «قیام‌لله» می‌گوییم. شاخصه چنین سیاستی آمیختگی آن با اخلاق است. شاخصه حکومت دینداران تبلور اخلاق در مرام و منش آنان است. اصولاً مردم دین را در عرصه تئوریک نمی‌خواهند بلکه آن را در اخلاق و رفتار حاکمان می‌پسندند.

سیاست دینی یعنی انطباق همه چیز با اصول و اخلاق اسلامی، اما دین سیاسی یعنی ابزاری شدن دین در راستای منافع یا تحریک اجتماعی و استفاده از عواطف دینی برای دیده شدن خویش. مهم‌ترین شاخصه رفتاری کسانی که دین سیاسی را مدنظر دارند، این است که هنگام پاسخگویی به عملکرد خویش به میان مردم می‌پرند و پشت آنان سنگر می‌گیرند تا در قالب حدود الهی پاسخگو نباشند. دینداران سیاستمدار فرصت‌ها را برای خود نمی‌سازند و هر فرصتی را به هر قیمت نمی‌خرند. برای مثال شجریان در فتنه 1388 دستش را از خودرو بیرون می‌کند و با نشان دادن علامت پیروزی، مرگ بر دیکتاتور می‌گوید، معتقد است 1400 سال است اسلام هنر را نابود کرده است، در آغوش نامحرمان قرار می‌گیرد و بالعکس. حال به عرصه سیاست برگردیم. سیاست دینی چنین تجویز می‌کند که چنین فردی نمی‌تواند محور هنر در سیاست دینی باشد اما دین سیاسی می‌گوید اکنون موعد انتخابات است نامی از او ببریم تا رأی بیشتری بیاوریم. لذا فلان مسئول در حکومت اسلامی به این دلیل نام او را می‌برد تا رأی بیشتری بیاورد و این همان دین سیاسی است. اما در سیاست دینی صداقت و یکرنگی حرف اول را می‌زند، دین اجازه نمی‌دهد برای رسیدن یا حفظ قدرت همه چیز را توجیه کنیم و نظام ما هزینه‌های زیادی برای حفظ جوهره دینی خود تاکنون پرداخته است چون سیاستمداران دین‌محور به التقاط روی نمی‌آورند. عدالت را در عبور از ولی نمی‌دانند. کسانی که دین را برای خود می‌خواهند، عواطف دینی مردم را به‌گونه‌ای سامان می‌دهند که خود دیده شوند اما اصول صحیح اسلام سیاسی به ما می‌گوید مقبولیت اگر با فساد هم‌خانه شود به مشروعیت منجر نمی‌شود. دین اگر ابزار شد شاخص‌های سیاست‌ورزی را به گونه‌ای می‌چینیم که ریل حرکت خود را در جاده قدرت سامان دهیم. اما سیاست دینی می‌گوید وقتی تکلیف از شما برداشته شد لازم نیست کاسه از آش داغ‌تر شوید و برای خود رسالت متمایز تعریف کنید.

دینداران واقعی که وارد سیاست می‌شوند سامانه اداره کشور را به گونه‌ای نمی‌چینند که صرفاً استمرار آنان در قدرت را تضمین کند، بلکه مصلحت کشور و انقلاب را در اقدامات پایدار و اساسی می‌دانند. برای سیاستمداران دینمدار نوع عملکرد در دور اول و دوم ریاست جمهوری فرقی نمی‌کند، اما کسانی که دین را ابزار استمرار در قدرت می‌دانند، قیمت‌ها را در دور اول ثابت و در دور دوم (که آینده سیاسی ندارند) متغیر و شوک‌آلود می‌کنند. دین سیاسی بیش از حد و ریاکارانه فریاد «وامردما» سر می‌دهد اما سیاستمداران اسلامی ریاکارانه پرچم مردم را بلند نمی‌کنند و از اصول دینی برای رضایت مردم عدول نمی‌کنند، حق را با اکثریت جابه‌جا نمی‌کنند، خدا را با مردم اشتباه نمی‌گیرند و اصراری بر دیده شدن به هر قیمت ندارند. نقدشان برای خدا و گره‌گشایی از مردم است و زمان و مکان و مقتضیات زمان سامانه نقادانه آنان را فعال و منفعل نمی‌کند. عدالت برایشان در زمان معنا و مفهوم نمی‌یابد و خارج از پوسته دین عدالت را نمی‌یابند. استفاده ابزاری از دین باعث شد مردم اروپا مدعیان دین را کنار گذاشتند. اما امام به ما آموخت که اگر سیاست دینی داشته باشیم و سیاست به مثابه حقه‌بازی نباشد،  صداقت برآمده از نفس دینداران، ملت ما را وفادارتر از امت رسول‌الله در حجاز و ملت امیرالمؤمنین در کوفه می‌نماید و این امر تجربه شده است. مردمی که در بهمن 57 از امام استقبال کردند در 10 ساله حضور ایشان در حکومت در جنگ و ترور و تحریم بودند اما سیاست دینی امام بود که پس از 10 سال سختی و مشقت چندین برابر استقبال اولیه، در تشییع جنازه وی شرکت کردند و حکومت‌داری، نه تنها جایگاه امام را تنزل نداد که پر فروغ‌تر کرد. ماندگاران تاریخ دینداران حقیقی‌اند.


عبدالله گنجی

این وبلاگ مکانی است برای گردآوری نظرات و تحلیلهای منتقدان و تحلیلگران، پیرامون دومین دوره ی ریاست جمهوری آقای حسن روحانی، تا زوایای مختلف این دولت، در دسترس عموم دوستداران جمهوری اسلامی ایران قرار گیرد و مسئولیت هر نظر و نقدی بر عهده ی منبع آن است.
Designed By Erfan Powered by Bayan